Robert Kanaan: Continuum [2014]

ROBERT_KANAAN_CONTINUUM_FRONT_PAGE

Tracklista:

[1] Pieśń Wyspy 04’55”
[2] Dzikie ścieżki 03’58’
[3] Zachód 04’50”
[4] Santa Isla 04’25”
[5] Taniec Nocy 03’44”
[6] Taniec Świtu 03’15”
[7] Opowieść męża 05’25”
[8] Kołysanka 03’22”
[9] Opowieść starca 02’42”
[10]  Pieśń Góry 12’59”
[11]  Modlitwa 04’45”

„Życie to raj do które­go klucze są w naszych rękach”  [Fiodor Dostojewski]

Pewnego jesiennego wieczoru przesłuchałem najnowszą płytę jednego z polskich multiinstrumentalistów, Roberta Kanaana. Pochodzący z Dolnego Śląska artysta komponuje i tworzy głównie ilustracyjną muzykę  elektroniczną. Tym razem Robert Kanaan dla swoich fanów stworzył bogatą muzykę, którą określiłem jako „współczesny krautrock”. Już od pierwszych taktów muzyka z albumu „Continuum”, to opowieść o pięknej, zagubionej krainie, w której życie mieszkańców jest  sielankowe i dostatnie.  Zawartość płyty „Continuum” to różne kompozycje, począwszy od bardzo spokojnych „Pieśń Wyspy”, „Zachód”, aż po rytmiczne utwory w stylu folk, etno w połączeniu z wokalem, np.: „Dzikie ścieżki”, „Santa Isla” „Taniec Nocy”, „Taniec Świtu”, „Kołysanka”. Mimo, że jest to inna muzyka od poprzednich płyt Roberta Kanaana, to artysta nadal utrzymał klimat klasycznej elektronicznej muzyki. Dużym plusem jest zagranie partii wokalnych,  przez co nadaje kompozycjom kolorytu oraz świeżości. Dlaczego muzykę na tej płycie określiłem „współczesny krautrock”? Przede wszystkim to zasługa aranżacji oraz umiejętnego zastosowania klasycznych instrumentów, chóru oraz orkiestry i wokalu Katarzyny Chudzik. Słuchając, odnosi się wrażenie, że jest to powrót do korzeni muzyki elektronicznej, czyli tzw. „krautrocka” Dla  niektórych sympatyków muzyki  kompozytora, nowe brzmienia  mogą być niespodzianką, lecz  jednak nowy styl podkreśla, że artysta stale doskonali swój muzyczny warsztat.

Marcin Melka

Dodaj komentarz