Aktualizacja na stronie „Moja Kolekcja” : październik 2014 rok

marcin_wawaW październiku 2014 r. dodałem  do strony „Moja Kolekcja” kilka nowych pozycji :

  • Manuel Göttsching : CD


L.p. Tytuł Nagranie Wydanie Wytwórnia
1 The Best Of Private Tapes 1972/79 1998 Manikin
2 Ashra: Correlations Complete (Limited One-Time Edition) 1978 2008 MG.Art
3 Belle Alliance Plus (Classic Edition) 1979 2008 MG.Art
4 E2-E4 (30th Anniversary) 1981 2008 MG.Art
5 Die Mulde 1981/97 2005 MG.Art

Marcin Melka 

XV Ambient Festival Part XI: Manuel Göttsching [English version]


Let’s relive. Manuel Göttsching occurred as the star of the evening during the second day of the 15th Edition of the Festival Ambient in Gorlice. I was already at his concert in September 2012, which took place in Warsaw, in the picturesque, surroundings cosmic Copernicus Science Centre. Manuel played a fantastic show, the attraction was surreal visuals combined with the music of minimalist album „E2-E4”. Very special atmosphere during event in Warsaw made me to go his concert again. During my visit in Gorlice I expected,  that this will be a compilation of tracks played during other performances last year in Europe. I was really surprised when I heard the older tracks  in a completely new arrangement.


Musician started with a power. Dynamic start in the form of pulse beat and the bass seemed that intimate room in  Cultural Center of Gorlice  began to rise and undulate. Then he rang juicy solos played by Manuel on an analog synthesizer. In the second part Göttsching continue playing synthesizer. The game looked like fun sounds. In the third part  tunes toned down by artist, but only for a moment, only to return to the dynamic play on the keyboard. It was only later make the connection yourself that this is one of the tracks that was played during one of the concerts in Japan: „Trunky Groove”. The introduction of new arrangements meant that this work can be safely played at dance events. It was a good omen for the rest of the evening.


Before the next episode of Manuel Göttsching welcomed numerous public gathered in Cultural Centre of Gorlice. Thanks for the invitation to Tadeusz Łuczejko and he mentioned briefly about previous visits to Poland and said at present during that evening. Another work, „Shuttlecock”, is an incredible journey flowery dynamic unearthly sounds and a beautiful solo guitar. Beginning primarily rhythmic sequences of analog synthesizer. As a second background is artistic development of guitar playing. After a short time Göttsching game time faster, slower time, like a rising wave of the sea, causing the listener in a blissful mood. In the next part can be heard clearly, the music begins to intensify and gaining strength. Manuel’s guitar begins to sing electric songs are in their moments of tears and joy. Most liked the middle, when Manuel Göttsching revealed his great artistry. When emotions have subsided, there was a decrescendo and the culmination of this great track. The original version of „Shuttlecock” is very calm and gentle. It does not contain as much energy as a version played by Manuel in Gorlice. This version is for me a big plus.


The third part of the concert was very raised and … ..romantic. Manuel Göttsching, is not only one of the best guitarists and keyboard players in the world, but also a master of mood. Sublime, solemn beginning, „Dream”, aided by synthetic Wind of Time makes a real gem Göttsching performance in Gorlice. After a few minutes the development of the composition. Hard, but subdued sequences give great strength. Against the background of the chord melody resounds colored main theme played by Manuel on the old synthesizer. Thus begins a musical, a romantic story about the search longed love. Just like the „Trunky Groove” Göttsching little improvised playing the synthesizer. In the middle of „Dream” Manuel Göttsching played a solo on the guitar. At the beginning it was a shy start, as if the artist was looking for a foothold. After a while there was a full expression of sound style of  Göttsching’s play. This was the theme of this arrangement, which was more rhythmic than the version that I know of studio album. After a few minutes relaxing playing the guitar, the artist finishes a masterpiece …

The fourth track is a classic second half of the seventies of the last century. „Sunrain” is the best known composition in the work of Manuel Göttsching, taken from the album „New Age Of Earth”. I must admit that the modern version is very successful. While listening to this track, it felt journey through the Earth’s atmosphere in the hot streams of Sun Rain. Space atmosphere caused by the playing of the song, I returned to my favorite memory of the period of classical electronic music.

The last three songs Manuel Göttsching: „Deep Distance”, „Oyester Blues” and „Midnight On Mars” is an exceptional termination of the 15th Edition of the Festival Ambient in Gorlice. The new version of „Deep Distance” begins with lazy sequences. After a while on the forefront of the strong beat, and after a while you hear a fairytale, synthesized theme. The new version of „Deep Distance” is aimed primarily at younger fans of German music, but also senior devotees of classical music electronic music. I know some version of „Deep Distance”: studio version („New Age Of Earth”), a live version of 1976 („The Private Tapes” Vol. 2 „), a remix of 2006 („Joaquin Joe Claussell meets Manuel Göttsching”) and a concert version of Gorlice. In my opinion concert version is very successful. Gives this work dynamism, color and ideally suited as background music for video projection depicting the beauty of Mother Earth, landscapes, sky and atmospheric phenomena. You can feel it when you listen to the solo game in the second half of this excellent song.


After recently played songs Göttsching came with two relaxing compositions, completely unexpectedly. The first of them, the premiere of „Oyster Blues”. It was a classic piece in the style of rock and blues supported sequences atmosphere. I’ve never heard it before and it was a huge surprise for me. The  atmosphere of this song reminded me his songs from the end of the seventies of the last century. Before midnight, on stage for the last time sounded poetic tale Göttsching guitar. This time, the audience heard a classic piece Fri „Midnight On Mars”, already without improvisation.

Manuel Göttsching confirms that, he is the best guitarist in the world and his brilliant music on the guitar fits into sequential, classic electric music. It is also proof that the artist is not afraid to experiment.  During my second concert of Göttsching really impressed with his game.  Each illustration of a music that was played was warm, emotionally and enthusiastically received by the audience. On successful concert Manuel Gottsching by not only the presence of fans, but also the decor scene, classic interiors in  Cultural Centre in Gorlice. Let me remind you that the concert took place without lasers and animations, with simple lighting. Another concert Manuel Göttsching I can confirm that this is one of the few musicians of the older generation, who can seize the opportunities to play the guitar, synthesizer, sequencer, and can compose and create in following the modern trends in electronic music.

Tracklist : 

1. Trunky Groove
2. Shuttlecock
3. Dream
4. Sunrain
5. Deep Distance (new version)
6. Oyster Blues (encore)
7. Midnight on Mars (encore)

© Marcin Melka, Toruń,  16.07.2013 

XV Ambient Festival część XI: Manuel Göttsching


Przeżyjmy to jeszcze raz. Manuel Göttsching wystąpił jako gwiazda wieczoru podczas drugiego dnia XV edycji Festiwalu Ambient w Gorlicach.  Byłem już wcześniej na Jego koncercie we wrześniu 2012 roku, który miał miejsce w Warszawie, w malowniczym, kosmicznym otoczeniu Centrum Nauki Kopernik. Manuel wówczas zagrał fantastyczne show, którego atrakcją były surrealistyczne wizualizacje w połączeniu z muzyką z minimalistycznej płyty „E2-E4”. Wyjątkowy  nastrój podczas eventu w Warszawie spowodował, że ponownie wybrałem się na koncert. Wracając do występu niemieckiego artysty  w Gorlicach spodziewałem się, że będzie to kompilacja utworów granych podczas innych występów w zeszłym roku w Europie. Jakież było moje zdziwienie, kiedy usłyszałem znane utwory w całkowicie nowej aranżacji. Tym razem muzyk zaskoczył mnie.


Muzyk rozpoczął od mocnego uderzenia. Dynamiczny początek w postaci pulsacyjnego beatu oraz basu sprawiał wrażenie, że kameralna sala w Gorlickim Centrum Kultury zaczęła się wznosić oraz falować. Po chwili rozbrzmiały soczyste solówki grane przez Manuela na analogowym syntezatorze. W drugiej części Göttsching grał dalej na syntezatorze. Gra  przypominała  zabawę  dźwiękami.  W trzeciej  odsłonie artysta jakby stonował, ale tylko na chwilę, by zaraz wrócić do dynamicznej gry na klawiaturze. Dopiero później skojarzyłem sobie, że jest to jeden z utworów, który był grany  podczas jednego z koncertów w Japonii: „Trunky Groove”.   Wprowadzenie nowych aranżacji  spowodowało, że utwór ten może być śmiało grany podczas tanecznych imprez. To był dobry prognostyk na dalszą część wieczoru.

  gorlice_manuel_18Przed kolejnym epizodem Manuel Göttsching powitał licznie zgromadzoną publiczną w Gorlickim Centrum Kultury. Podziękował za zaproszenie Tadeuszowi Łuczejce oraz wspomniał krótko o poprzednich wizytach w Polsce i powiedział   co zaprezentuje podczas tamtego wieczoru.   Kolejne dzieło,   „Shuttlecock”, to niesamowita nieziemska podróż ukwiecona dynamicznymi brzmieniami oraz piękną solówką na gitarze. Początek to przede wszystkim rytmiczne sekwencje z analogowego syntezatora. Jako drugie tło stanowi artystyczne rozwinięcie gry na gitarze. Po niedługim czasie Göttsching gra raz szybciej, raz wolniej, niczym wznosząca się fala morza,  wprawiając słuchacza w błogi nastrój. W kolejnej części  słychać wyraźnie, że muzyka zaczyna potęgować i nabierać siły. Gitara Manuela zaczyna śpiewać elektryczne pieśni, są w nich chwile płaczu i radości. Najbardziej spodobał mi się środek, kiedy Manuel Göttsching ujawnił swój wielki kunszt artystyczny. Kiedy emocje już opadły, nastąpiło decrescendo oraz zwieńczenie tego świetnego utworu. Pierwotna wersja „Shuttlecock” jest bardzo spokojna i delikatna. Nie zawiera tyle energii, co wersja grana przez Manuela w Gorlicach. Ta wersja ma u mnie duży plus.


Trzecia część koncertu była bardzo podniosła oraz …..romantyczna. Manuel Göttsching, to nie tylko jeden z najlepszych gitarzystów oraz  klawiszowców na świecie, ale i też mistrz nastroju. Wzniosły,   uroczysty początek „Dream”, wspomagany przez syntetyczny Wiatr Czasu czyni  prawdziwą perełkę występu Göttschinga w Gorlicach. Po kilku minutach następuje rozwinięcie kompozycji. Twarde, aczkolwiek stonowane sekwencje dają wielką siłę. Na tle tych akordowych melodii rozbrzmiewa kolorowy temat główny  grany przez Manuela na syntezatorze. Rozpoczyna się zatem muzyczna, romantyczna opowieść o poszukiwaniu upragnionej miłości. Podobnie jak podczas „Trunky Groove” Göttsching troszeczkę improwizował grą na syntezatorze. W połowie „Dream” Manuel Göttsching zagrał partię solową na gitarze. Na  początku był to nieśmiały początek, jakby artysta poszukiwał punktu zaczepienia. Po chwili nastąpiła pełna ekspresja brzmienia stylu gry Göttschinga. Był to motyw przewodni tej aranżacji, który  był bardziej rytmiczny od tej wersji, którą znam z płyty studyjnej. Po kilku minutach relaksującego grania na gitarze, artysta arcydzieło kończy …

Czwarty utwór, to klasyka drugiej połowy lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. „Sunrain” to najbardziej znana kompozycja w twórczości Manuela  Göttschinga, pochodząca z albumu „New Age Of Earth”. Przyznam  szczerze, że współczesna wersja  jest bardzo udana. Podczas słuchania tego utworu, dało się  poczuć wędrówkę po ziemskiej atmosferze w gorących strugach Słonecznego Deszczu. Kosmiczna atmosfera spowodowała, ze podczas grania tego utworu powróciłem pamięcią do mojego ulubionego okresu w klasycznej muzyce elektronicznej. Ostatnie trzy utwory Manuela Göttschinga „Deep Distance”, „Oyester Blues” oraz „Midnight On Mars”  to wyjątkowe zakończenie XV edycji Festiwalu Ambient w Gorlicach. Nowa wersja „Deep Distance” zaczyna się leniwymi sekwencjami. Po chwili na pierwszy plan wysuwa się mocny beat, a po chwili słychać bajkowy, syntezatorowy motyw. Nowa wersja „Deep Distance” jest adresowana głównie do młodszych fanów niemieckiego muzyka, ale też i starszych wielbicieli klasycznej muzyki elektronicznej muzyki. Znam kilka wersji „Deep Distance”: wersja studyjna („New Age Of Earth”), koncertowa wersja z 1976 roku („The Private Tapes” Vol. 2”), remiks z 2006 roku („Joaquin Joe Claussell meets Manuel Göttsching”)   oraz wersja koncertowa z Gorlic. Moim zdaniem wersja koncertowa jest bardzo udana. Nadaje temu dziełu  dynamizm, koloryt oraz świetnie się nadaje jako muzyczne tło do projekcji wideo przedstawiających piękno matki Ziemi, krajobrazów, nieba oraz zjawisk atmosferycznych. Można to poczuć podczas słuchania solowej gry w drugiej połowie tej znakomitej pieśni.


Jeszcze publiczność nie ochłonęła z wrażenia po ostatnio granych  utworach, a Göttsching nieoczekiwanie zagrał dwie relaksujące kompozycje. Pierwsza z nich, to  premierowy „Oyster Blues”. Był to klasyczny kawałek w stylu rocka, wsparty sekwencjami oraz bluesową atmosferą. Nigdy go wcześniej nie słyszałem i było to dla mnie ogromne zaskoczenie, gdyż klimat tego utworu przypominał mi dokonania Manuela Göttschinga z końca lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Przed północą, na scenie po raz ostatni zabrzmiała poetycka opowieść gitary Göttschinga. Tym razem publiczność usłyszała klasyczny kawałek pt.  „Midnight On Mars”, już bez improwizacji.

Manuel Göttsching potwierdza, że jest najlepszym gitarzystą na świecie oraz jego genialna muzyka na gitarze pasuje do sekwencyjnej, klasycznej muzyki elektrycznej.  To jest też dowód, że artysta nie boi się eksperymentów. Na koncercie Göttschinga byłem po raz drugi i byłem pod wrażeniem jego gry. Każda ilustracja muzyczna, która była grana, została ciepło, emocjonalnie  i owacyjnie przyjęta przez publiczność. Na udany koncert Manuela Göttschinga złożyła się nie tylko obecność fanów, ale też wystrój sceny, klasyczne wnętrza Gorlickiego Centrum Kultury. Przypomnę, że koncert odbywał się bez laserów i animacji, przy prostym oświetleniu. Kolejny koncert Manuela Göttschinga mogę potwierdzić, że jest to jeden z nielicznych muzyków starszego pokolenia, który potrafi wykorzystać możliwości gry na gitarze, syntezatorze, sekwencerze oraz potrafi komponować  i tworzyć w podążaniu za nowoczesnymi trendami w muzyce elektronicznej.

Manuel Göttsching podczas XV Edycji Festiwalu Ambient w dniu 13.07.2013  w Gorlicach zagrał następujące utwory:

1. Trunky Groove
2. Shuttlecock
3. Dream
4. Sunrain
5. Deep Distance (nowa wersja)
6. Oyster Blues (utwór na bis)
7. Midnight on Mars (utwór na bis)

© Marcin Melka, Toruń,  16.07.2013 r.

PS. English version will be available here soon.

Koncert ASH RA TEMPEL „Le Berceau de Cristal” + Richard Pinhas – Puisseguin – Gironde


 13 września 2014 roku w Puisseguin we Francji na  zamku Saint – Emilion odbędzie się wyjątkowy koncert słynnego zespołu Ash Ra Tempel.  Manuel Göttsching  oraz jego gość Lütz Ulbrich zaprezentują muzykę do filmu Philipe Garrela  pt. „Le Berceau de Cristal”.  Tego wieczoru wystąpi także francuska ikona awangardowej muzyki, Richard Pinhas oraz paryski zespół „Camizole 1975” i Delia Plissken. To niezwykłe wydarzenie odbędzie się w Le Château Langlais, regionie winiarskim, na wspaniałym XIV-wiecznym zamku  Saint – Emilion.

 Marcin Melka


XV Ambient Festival część IV: koncert Manuela Göttschinga



Serdecznie zapraszam na stronę Internetową Regionalnej Telewizji Gorlickiej. W dniu 13 lipca 2013 roku podczas XV Jubileuszowego Festiwalu Ambient w Gorlicach wystąpił Manuel Göttsching. Koncert Manuela Göttschinga został zarejestrowany przez Regionalną Telewizję Gorlicką i będzie dostępny na stronie Internetowej telewizji do dnia 06 stycznia 2014 roku włącznie.

Koncert jest dostępny tutaj.

Warto się pośpieszyć, by nie przegapić retransmisji bardzo dobrego koncertu Manuela Göttschinga w Gorlicach. Podczas koncertu niemiecki muzyk zaprezentował następujące utwory:

1. Trunky Groove
2. Shuttle Cock
3. Dream
4. Sunrain
5. Deep Distance (nowa wersja)

Koncert bardzo się podobał szeroko zgromadzonej publiczności. Na koniec Manuel Göttsching zagrał dwa utwory na bis:  Oyster Blues oraz Midnight on Mars. Niestety, nie zobaczymy ich na prezentowanym materiale. Wkrótce napiszę relację z koncertu Manuela  Göttschinga w Gorlicach.

Marcin Melka    

Bilety na koncert Tangerine Dream już do nabycia !

tangerine-dream-biletyPodróż do krainy wyobraźni.

Niezwykle trudno jednoznacznie określić to co proponuje Tangerine Dream. Muzyka elektroniczna to zbyt prostackie określenie. Muzyka medytacyjna to również za mało. Przez pryzmat ostatnich czterdziestu lat, to jest od czasu odkąd ich słucham, odważyłbym się na określenie ich twórczości w kontekście amerykańskich Grateful Dead. Wydawać by się mogło, że to niedorzeczne, bo przecież te dwa zespoły nie łączy dosłownie nic. Kompletnie inne instrumentarium i inne korzenie, a jednak, jak powiedział kiedyś Peter Baumann, potwierdzając w pewnym sensie moje skojarzenie „… jesteśmy europejskimi Grateful Dead; korzystamy oczywiście z innego instrumentarium, ale myśl przewodnia obowiązuje nas ta sama. Poprowadzić słuchacza w nieznane.”

Chodzi o unikalny przekaz. O nieprzewidywalne wielogodzinne happeningi. Muzyczna mistyka obecna jest w twórczości Tangerine Dream od 1967 roku po dzień dzisiejszy.

Malarz, kontestator, grafik, poeta i muzyk Edgar Froese, nazwę Tangerine Dream wyłowił z beatlesowskiej Lucy In The Sky Of Diamond. Roszady jakie następowały w zespole są niemożliwe do ogarnięcia. Myślę, że cztery postacie wywarły największy wpływ na twórczość i karierę Tangerine Dream: Edgar Froese, Chris Franke, Peter Baumann i Richard Branson, założyciel firmy Virgin, która właśnie świętowała sukcesy po wydaniu Tubular Bells Mika Oldfielda. Branson jako pierwszy dostrzegł ogromny potencjał drzemiący w muzykach z Berlina. To właśnie w czasie kontraktu z Virgin narodził się unikalny, surrealistyczny styl Tangerine Dream. Z luźnych, pozbawionych rytmu i melodii muzycznych wizualizacji powstawać zaczęły legendarne dziś dzieła Tangerine Dream: Atem, Phaedra, Stratosfear, Rubycon czy Ricochet. Niezwykle klimatyczne, progresywne obrazy wykreowane głównie za pomocą elektronicznego instrumentarium. To niesłychane, ale Tangerine Dream, jak wielu wtedy mówiło, z bezdusznej cyfrowej techniki, potrafili wykrzesać wszystkie możliwe emocje. Elektroniczne nowinki oraz instrumenty tworzone przez samego Edgara Froese, dawały w końcu nieograniczone możliwości. Wrażliwa osobowość i artystyczny zmysł Edgara pozwoliły zebrać całość tych surrealistycznych dźwięków w odpowiednie, stylistyczne ramy. Skończyła się era muzycznego chaosu, który Froese wyniósł ze szkoły Salvadora Dali, a nastał czas wizjonerskich pejzaży.

Z całą pewnością Tangerine Dream są prekursorami tzw. krautrocka. Przed wielu laty Klaus Schulze opowiadał „…mandarynkowy sen to intelektualna wędrówka w głąb siebie. Wydaje mi się, że jesteśmy bardzo wysublimowaną odpowiedzią na cały ten zgiełk zwany flower-power…”

W owym czasie niemiecka muzyka była mocno lekceważona przez dominujące wówczas europejskie, głównie brytyjskie media. Tangerine Dream, Ash Ra Tempel, Kin Ping Meh, Jane, Amon Dull, Grobschnitt czy Epitaph stanowili bowiem poważne zagrożenie w popularności, pożerających ogromne pieniądze Pink Floyd. Anglikom brakowało alternatywy. To chyba stąd brały się nieuzasadnione, ciągłe porównania niemieckiego krautrocka do stylistyki Pink Floyd.

Manuel Göttsching lider genialnych Ash Ra Tempel już w 1970 roku mówił, że cały kontestujący ruch muzyczny w Niemczech narodził się wraz z pierwszym albumem Tangerine Dream – Electronic Meditation w 1967 roku. O Dark Side Of The Moon nikt nawet wtedy nie marzył. Jeśli już mowa o inspiracji to bliżej im było do tego co proponowali King Crimson czy Van Der Graaf Generator Petera Hammilla. Tangerine Dream tak jak Led Zeppelin czy właśnie King Crimson wytyczyli nowy szlak dla wielu następnych pokoleń. Podsumowaniem tamtego najbardziej malowniczego, choć nie pozbawionego nerwowej, niespokojnej pulsacji okresu, był fantastyczny, zarejestrowany w Stanach Zjednoczonych podwójny koncertowy album Encore. Stanowi definicję tego, co pozwala do dziś stawiać Tangerine Dream w jednym szeregu z najbardziej wpływowymi zespołami świata.

Setki godzin muzyki ilustracyjnej i filmowej dopełniają całości. Tangerine Dream wyróżniało coś jeszcze pośród innych przedstawicieli tak zwanego rocka psychodelicznego czy elektronicznego. Muzycy zespołu korzystali również z „żywych” instrumentów. Gitara, flet, wiolonczela czy obój, znakomicie wypełniały transową ścianę dźwięków Tangerine Dream. Pojawiały się również wokalizy i recytacje wierszy. Ich muzyka to forma nigdy nie zamknięta w żadne ramy. Właściwie to oni pokazali światu jak wspaniale można wykorzystać najnowsze wynalazki klawiszowego instrumentarium, bo przecież w głównej mierze to właśnie jest podstawą ich twórczości. Dziś filarem składu Tangerine Dream jest niestrudzony Edgar Froese oraz Thorstern Quaeschning. Podczas występów na żywo Tangerine Dream wraca do swego złotego okresu zwanego Virgin Years. Skład uzupełniają flecistka i pianistka Linda Spa, perkusista Iris Camaa, gitarzysta Bernhard Beibl i wiolonczelistka Hoshiko Yamane.

Pięknie podsumował muzykę Tangerine Dream sławny dziś, dawny muzyk japońskich Far East Family Band – Kitaro: gdyby nie Tangerine Dream nie bardzo wiedzielibyśmy co począć z całym tym elektronicznym zestawem. To nie jest zabawa w odtwarzanie szumu morza czy śpiewu ptaków. To najprawdziwsza medytacja uwolniona w przestrzeni i czasie przez muzyków, a nie komputery.

Za sprawą Agencji Koncertowej Tangerine zobaczycie i usłyszycie ten legendarny zespół w przyszłym roku, w czerwcu w Warszawie.

Dla Agencji Tangerine

Paweł Freebird Michaliszyn

Bilety na koncert są już do nabycia na stronie www.eventim.pl w cenach od 110 PLN do 160 PLN.

Żródło: eventim.pl 

Aktualizacja na stronie „Moja Kolekcja” : listopad 2013 rok

marcin_wawaW tym ubiegłym miesiącu dodałem  do strony „Moja Kolekcja” kilka nowych pozycji :

  • Klaus Schulze : CD
  • Manuel Göttsching : CD


L.p. Tytuł Nagranie Wydanie Wytwórnia
1 Cyborg 1973 1986 A.V.I. CD
2 Back To The Universe Vol. 1 1996 1996 Only Records CD
3 Picture Music 1974 1991 Fnac CD
4 E2-E4 Live 2005 2005 MG.Art CD

Marcin Melka 

XV Ambient Festival część III: fragmenty koncertów

plakatgorlice2013XV, jubileuszowa edycja Festivalu Ambient w Gorlicach odbyła się w dniach 12-13 lipca 2013 roku. Fragmenty koncertów DigitalSimplyWorld, 1602munro, Neuronium, Aquavoice oraz Manuela Göttschinga zostały zaprezentowane w dniu 26 października 2013 roku w Radiu Aspekt. O audycji wspomniałem wcześniej tutaj. Kto nie zdążył lub chciałby wrócić do audycji „Czarno – Białe Klawisze” Jerzego Kapały, może posłuchać audycji tutaj – archiwum audycji znajdującej się na forum „Studia-Nagrań”. Kolejność występów artystów jest następująca:

  • DigitalSimplyWorld
  • 1605 munro
  • Neuronium
  • Aquavoice
  • Manuel Gottsching

Serdecznie zapraszam polecam muzykę z jubileuszowego XV Festiwalu Muzyki Ambient w Gorlicach !

Marcin Melka


XV Ambient Festival część II: wywiad z Tadeuszem Łuczejko

Tadeusz_LuczejkoSerdecznie zapraszam czytelników bloga do obejrzenia ciekawego wywiadu z Tadeuszem Łuczejko, dyrektorem artystycznym Festiwalu Ambient w Gorlicach. W wywiadzie usłyszymy o kulisach powstania Festiwalu Ambient oraz o bieżącej, XV jubileuszowej edycji Festiwalu.  Wywiad jest dostępny na stronie Internetowej Regionalnej Telewizji Gorlickiej tutaj.

Marcin Melka